پسرانم آراد و نیکان

بعد از چندین سال قراری نهادیم سفری خانومانه به مشهد مقدس داشته باشیم. تمهیدات از قبل با اینجانب و صد البته کمک همسر جان دیده شد و چهارشنبه ساعت 6 غروب به همراه دنیا و پوریا و مامان و زن دایی و پریسا و مونا و اینجانب و جناب آقای آراد خان راهی شدیم.     سانس اول: داخل قطار به محض ورود به قطار بچه ها از جمله آرادی خدمت خوراکی ها و یا همان میان وعده رسیدند و قبل از اینکه یک کیلومتر از حرکت قطار بگذرد فاتحه ای برایشان خواندند. آرادی حسابی ذوق کرده بود و نمیدونست چه جوری این هیجان رو کنترل کنه و همش  میگفت: سوار اتوبان شدیم. بعد هم که تمام مدت توی راهرو و به دنبال میهماندار بینوا در حال حرکت بود و هر ...

آرادی من این روزا دیگه حسابی حرف زدنش تکمیل شده و با حرف زدنش مادر جان را هر روز عاشقتر از دیروز میکنه. کافیه یه شعری رو دوبار گوش بده دفعه ی سوم شروع میکنه باهاش خوندن و تقریبا از عهده ی نصفش برمیاد. ابراز محبت کردناش که این روزا در نوع خودش بسیار بسیار منحصر به فرده. دیشب تو خونه راه میرفت و میگفت : مامان رویا عشقمو از من بپذیر. همچنان اندر میانه های شب از خواب بیدار میشه و  از همسر جان تقاضای آب میکنه و بعد از نوشیدن دو لیوان آب بازم میخوابه.  تقریبا یک ساعت از روز رو به تماشای cd میگذرونه  و بیشتر از اون رو با مقاومت من روبرو میشه و بعد از یه کشمکش حسابی من پیروز از میدون ...